Żaden kraj na świecie nie trzyma za kratami tylu ludzi, co USA. Zadbali o to właściciele prywatnych zakładów karnych.
Najgorsze były wizyty u lekarza. Gdy zakuwali go w łańcuchy, przeguby dłoni przywiązywali do skórzanego pasa wokół bioder i krępowali stopy. Kiedy w zielonym więziennym drelichu wieźli go do Phoenix i wystawionego na widok przechodniów prowadzili do lekarza. Jakby był dzikim zwierzęciem. Jakby można go było okiełznać tylko stalowymi kajdanami. Hector Rivera spokojnie opowiada o chwilach lęku i poniżenia. Areszt deportacyjny w prywatnym więzieniu – to, jak mówi, systematyczne odczłowieczenie.
14.02.2014
Numer 04/ 2014