Nie ma nic straszniejszego od strachu. Strach wszystko niszczy – ostrzega w czas zarazy Wiktor Jerofiejew.
Uważaliśmy, że jesteśmy panami planety Ziemia. Uważaliśmy się za wyższą rasę. Ze wszystkich stron obłożyliśmy się smartfonami, po czubek głowy zanurzyliśmy się w internet. Już nawet zaczęliśmy przemyśliwać nad tym, aby zaprząc do roboty sztuczną inteligencję jak złotą rybkę, władczynię morskich wód. A się okazało, że nie jesteśmy tu nawet gośćmi, ale ubogimi krewnymi albo – jak u Dostojewskiego – drżącymi kreaturami. Epidemia postawiła nas wszystkich do kąta, a przedtem jeszcze porządnie wychłostała.
21.05.2020
Numer 11.2020